Yayın Tarihi: 05/04/2026
Halil İbrahim Kaya
Hayat, bazen bir kitabın sayfaları arasında, bazen bir radyo mikrofonunun cızırtısında, bazen de bir daktilonun tuş sesinde gizlidir. Ama benim için hayat, her şeyden önce babamın o vakur duruşunda, eğilmeyen başında ve “doğru bildiğinden şaşma” diyen o babacan sesinde gizliydi.
Bugün, sadece KHA’nın kurucusu, bir profesör veya 16 kitabın müellifi olan Prof. Dr. Zakir Kaya’nın değil; benim sığındığım dağın, ilham aldığım kalemin, yani babamın 63. yaşı.
Bir evlat için babasını anlatmak zordur; çünkü baba, anlatılmaz, yaşanır. Ben babamı, geceleri herkes uyurken lamba ışığında kağıtlara dökülen terinde tanıdım. Ben onu, haksızlık karşısında “YIKILMAZ KALE” olup halkın sesi olurken, adaleti savunurken tanıdım. O, bize sadece bir isim değil, tertemiz bir “soyadı mirası” bıraktı. “Oğlum,” derdi her zaman, “servet tükenir ama itibar, rüzgarda sönmeyen bir meşaledir.”
Babam, Senin 63 yıllık bu uzun ve meşakkatli yolculuğun, bugün binlerce insana ışık tutan bir fener oldu. Gazeteciliğin onurunu, akademik titizliği ve en önemlisi “adam gibi adam” olmayı senden öğrendim. Senin gölgende büyümek, bir okulda okumaktan çok daha fazlasıydı; senin gölgen benim için bizzat hayatın kendisiydi.
Bugün senin doğum günün… Ama aslında bu kutlama, senin diktiğin o adalet fidanlarının meyve vermesidir. Senin kaleminden dökülen her harf, bugün benim ve senin yolundan gidenlerin yüreğinde birer mühürdür.
Yeni yaşın; o hiç yorulmayan azmin, o hiç sönmeyen merakın ve o hiç eksilmeyen merhametinle bereketlensin. Rabbim seni başımızdan, kalemini kağıttan, sesini bizlerden eksik etmesin.
İyi ki doğdun ustam, iyi ki doğdun rehberim, iyi ki doğdun canım babam! Ellerinden hürmetle ve özlemle öperim.
