Yayın Tarihi: 30/03/2026
Vatandaş Ömer
Kaya Haber Ajansı’nın (KHA) kıymetli okurları, selamünayleyküm…
Yine bir pazar sabahı, gün ağarırken hakikatin aynasını elimize aldık. Bugün biraz “can yakacak” ama ruhu şifalandıracak bir konudan; “vefa”dan bahsedelim istiyorum. Geçenlerde kıymetli üstadım Zakir Kaya ile hasbihal ederken, “Ömer,” dedi, “insan biriktirdiği parayla değil, biriktirdiği dostların vefasıyla zengin olur. Ama bakıyorum da, şimdi herkes ‘ben’ derdine düşmüş, ‘biz’ olanı yolda bırakmış…”
Sahi dostlar; biz ne ara bu kadar “unutkan” olduk?
Dün elinden tuttuğumuzun bugün adını anmaz olduk. Bize bir harf öğretenin, bir lokma ekmek bölenin, en zor anımızda omuz verenin hatırını bir “menfaat” uğruna çiğneyip geçtik. Vefa dediğin, sadece iyi günde el sıkışmak değildir; vefa, asıl fırtına koptuğunda gemiyi ilk terk eden değil, o gemiyi limana yanaştırana minnet duymaktır.
Vatandaş Ömer olarak diyorum ki; bir toplumun ahlakı, en büyük binasıyla değil, geçmişine ve emeğe duyduğu saygıyla ölçülür. Eğer bir evlat anasını babasını, bir talebe hocasını, bir dost yoldaşını sadece işi düştüğünde hatırlıyorsa; o toplumun temeli çürümüş demektir. Adalet, sadece mahkeme salonlarında değil, insanın geçmişine duyduğu o derin sadakatte başlar.
Bakın dostlar; Yüce Allah bizleri dünyaya birer “tüketim makinesi” olalım diye değil, birbirimize şahit olalım, birbirimizin kadrini kıymetini bilelim diye gönderdi. Bugün “işim bitti” diyerek arkasını döndüğün her gönül, yarın senin en büyük mahkemendir. Unutma; vefası olmayanın vatanı da olmaz, imanı da eksik kalır.
Bu pazar kendimize şu soruyu soralım: Hayat yolunda yürürken kimleri yolda bıraktık? Kimlerin emeğini “normal” sayıp teşekkür etmeyi unuttuk? Bir fincan kahvenin hatırı kırk yılsa, bir ömürlük yol arkadaşlığının hatırı Arş-ı Alâ’ya kadar gitmez mi?
KHA çatısı altında, ömrünü vefaya ve hakikate adamış Zakir Kaya üstadımıza teşekkürle… Biz, menfaat dünyasına inat vefa sancağını taşıyanların safında durduğumuz sürece, gönüllerimiz asla kararmayacaktır.
Haftaya gün doğmadan, yine o sarsılmaz gerçeklerle buluşmak duasıyla… Selametle kalın, vefalı kalın.